In het huis bij de brievenbus aan de Groenveldsdijk woont Riet Disseldorp. Ze vertelt over haar leven in de stad, maar haar hart en dat van haar man lag bij het platte land.

Op de koffie bij Riet Disseldorp




Boer worden, boer zijn. Dat was hun ideaal.
Het pakte anders uit.

Piet Disseldorp, mijn man die in 2006 overleed, groeide op op de boerderij van zijn oom. Hij ging vaak naar voorlichtingsavonden over Canada waar veel boeren in die tijd naartoe trokken. Hij had er al een onderkomen geregeld. Om allerlei redenen ging het uiteindelijk niet door. Toen het besluit genomen was om in Nederland te blijven besloot hij z’n papieren voor melkboer te gaan halen. Dat deden veel boeren jongens die niet de middelen hadden om een eigen boerderij te kunnen beginnen.

Onze winkel aan het Da Costaplein in Amsterdam


Melkboer in de grote stad.

In 1959 kochten we de winkel en wijk van een melkboer aan het Da Costaplein in Amsterdam West. De overgang van boerderij naar de stad was heftig. Piet had verschrikkelijk last van heimwee. Maar we hebben het samen gered. Er kwamen 5 kinderen en de winkel met melkwijk liepen goed.

Piet met de melkkar

Sociale functie.

De melkwijk was in die tijd de belangrijkste activiteit die het meest opleverde. Een melkboer had in die tijd in zo’n volksbuurt ook een sociale functie. Bij menig oudere of gehandicapte werden kleine klusjes opgeknapt, lamp vervangen, een stop vervangen, enz. En in de tijd dat kolenkachels door gaskachels vervangen werden kreeg hij vaak het verzoek deze aan te steken (veel mensen durfden toen niet de kachel ’s nachts op de waakvlam te laten branden en als ze hem uitgezet hadden lukte het niet om ‘m weer aan te krijgen).
Ook had hij vele bossen sleutels in z’n kar hangen van mensen die overdag niet thuis waren. Dan kon hij de boodschappen in huis neer zetten.

Riet in de winkel aan het afrekenen

De winkel.

In het begin verkochten we alleen boter, kaas en eieren, maar in de loop der tijd werd het assortiment flink uitgebreid. Eerst woonden we achter de winkel, maar verhuisden later naar een etage boven de winkel. Zo konden we uitbreiden om uit te groeien tot buurtsuper. Al onze 5 kinderen hielpen mee in de zaak.
We konden de concurrentie van supermarkten de baas door verse vleeswaren in de winkel af te snijden en door vers zelf gebakken brood te verkopen. Ook maakten we diverse salades zelf in de keuken achterin de winkel.

Piet in z’n element

Terug naar het platte land.

Na 30 jaar nam zoon Jan de zaak over en dat bood ons de gelegenheid op zoek te gaan naar een huis op het platte land met genoeg ruimte voor grotere dieren.
Het werd Groenveld!
De eerste jaren toen we in Groenveld woonden gingen we nog diverse dagen per week naar Amsterdam om onze zoon te helpen in de winkel.
Op onze nieuwe stek in Groenveld hadden we de ruimte, dus er kwamen schapen, een pony, paarden, enz. We genoten van het leven hier. Piet was veel met zijn eigen paarden bij Hetteling.
De diepste wens om weer terug te keren naar het platte land is in dit heerlijke dorp in vervulling gegaan.